Όνομα: Νικόλαος Κόκκοτος
Ιδιότητα: ασφαλιστικός σύμβουλος, οικονομολόγος
Τόπος καταγωγής: Καρπενήσι
Τόπος διαμονής: Αθήνα
ΕΠ. Γεννήθηκες και μεγάλωσες στο Καρπενήσι, όμως τα τελευταία χρόνια ζεις και εργάζεσαι στην Αθήνα. Ποια στοιχεία από τα παιδικά και νεανικά σου χρόνια στον τόπο σου θεωρείς ότι σε διαμόρφωσαν περισσότερο ως άνθρωπο;
ΝΚ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Καρπενήσι, έναν τόπο που σε διαμορφώνει με τον τρόπο του. Η ζωή εκεί έχει έναν πιο αληθινό ρυθμό – οι σχέσεις είναι ανθρώπινες, οι αξίες σταθερές και η καθημερινότητα σε μαθαίνει την ουσία της ευθύνης και της τιμιότητας. Έμαθα να κρατώ τον λόγο μου, να νοιάζομαι για τον άνθρωπο δίπλα μου και να στέκομαι στα δύσκολα. Αυτό το αίσθημα κοινότητας και αξιοπιστίας που υπάρχει έντονα στην επαρχία αποτέλεσε για μένα βάση χαρακτήρα και τρόπου σκέψης. Σήμερα καταλαβαίνω πόσο βαθιά με έχει επηρεάσει, τόσο στην προσωπική προσέγγιση όσο και στον επαγγελματισμό μου.
ΕΠ. Εργάζεσαι ως ασφαλιστής σε ένα απαιτητικό και ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως αυτό της Αθήνας. Πώς πιστεύεις ότι η νοοτροπία και οι αξίες με τις οποίες μεγάλωσες στην Ευρυτανία επηρεάζουν τον τρόπο που προσεγγίζεις τους ανθρώπους και τη δουλειά σου;
ΝΚ. Η εντιμότητα και η ανθρωπιά είναι κάτι που μου έμεινε βαθιά ριζωμένο από τα χρόνια στο Καρπενήσι. Εδώ στην Αθήνα, οι ρυθμοί είναι πολύ πιο έντονοι, οι άνθρωποι “τρέχουν” και συχνά λείπει η προσωπική επαφή. Όμως εγώ πιστεύω πως ειδικά στη δουλειά μας, αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης κάνει τη διαφορά. Προσεγγίζω κάθε συνεργασία με πρόθεση να καταλάβω πραγματικά τον άνθρωπο απέναντί μου. Δεν βλέπω απλώς ασφαλιστικά συμβόλαια, αλλά ανθρώπινες ιστορίες και ανάγκες.
Οι σπουδές μου στις Οικονομικές Επιστήμες στο Ηράκλειο Κρήτης με βοήθησαν να κατανοώ τη μεγάλη εικόνα – πώς η σωστή οικονομική οργάνωση και η πρόληψη μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα. Στο πλαίσιο της επαγγελματικής μου πορείας, νιώθω τυχερός που βρήκα το σωστό περιβάλλον στο γραφείο: ο μάνατζερ, ο διευθυντής και όλο το team με στήριξαν από την αρχή με αμοιβαία εμπιστοσύνη και συνεργασία, σαν οικογένεια. Αυτό το υγιές κλίμα ενίσχυσε τις αξίες μου από την επαρχία και με βοήθησε να τις εφαρμόσω επαγγελματικά, με σεβασμό, ειλικρίνεια και συνέπεια.
ΕΠ. Μέσα από την επαγγελματική σου εμπειρία, έρχεσαι καθημερινά σε επαφή με ζητήματα ασφάλειας, πρόληψης και εμπιστοσύνης. Πόσο σημαντική θεωρείς σήμερα την έννοια της ασφάλισης για τον σύγχρονο πολίτη, αλλά και για μικρές τοπικές κοινωνίες όπως αυτή του Καρπενησίου;
ΝΚ. Η ασφάλιση σήμερα δεν είναι “πολυτέλεια” — είναι αναγκαιότητα. Ζούμε σε μια εποχή που οι αλλαγές είναι ραγδαίες: οικονομική ανασφάλεια, αβέβαιο εργασιακό περιβάλλον, κλιματικές κρίσεις, ασθένειες. Μέσα σε όλα αυτά, η ασφάλιση προσφέρει κάτι πολύτιμο: σταθερότητα και ηρεμία.
Σε μικρές κοινωνίες όπως το Καρπενήσι, η ασφάλιση έχει ακόμα πιο ανθρώπινη διάσταση. Δεν αφορά απλώς ένα συμβόλαιο, αλλά έναν τρόπο να στηρίζεις τα πιο πολύτιμα αγαθά της ζωής με αξιοπρέπεια . Να ξέρεις πως, αν έρθει μια δύσκολη στιγμή, δεν θα είσαι μόνος. Εμπιστεύομαι ότι, με την ενημέρωση και την προσωπική επαφή, αυτή η αντίληψη έχει αρχίσει να ωριμάζει και στην ελληνική περιφέρεια.
ΕΠ. Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι της περιφέρειας αντιμετωπίζουν διαφορετικά την έννοια της ασφάλισης σε σχέση με τα μεγάλα αστικά κέντρα; Υπάρχουν ανάγκες ή νοοτροπίες που ξεχωρίζεις;
ΝΚ. Ναι, σίγουρα υπάρχει διαφορά. Οι άνθρωποι της περιφέρειας αντιμετωπίζουν την ασφάλιση πιο προσωπικά. Δεν παίρνουν εύκολα αποφάσεις αν δεν εμπιστευτούν απόλυτα τον επαγγελματία απέναντί τους. Θέλουν εξήγηση, διαφάνεια και ανθρώπινη προσέγγιση. Στα αστικά κέντρα, πολλοί βλέπουν την ασφάλιση πιο “τεχνικά” – ως υποχρέωση ή διαδικασία. Στην επαρχία όμως, ο κόσμος αναζητά να ξέρει ότι κάνει κάτι σωστό για εκείνους που αγαπά. Για αυτό και η παρουσία του ασφαλιστή εκεί αποκτά πιο ουσιαστικό ρόλο: είναι ο άνθρωπος που εμπιστεύεσαι, που θα σταθεί δίπλα σου όταν πραγματικά χρειαστεί
ΕΠ. Με βάση την εμπειρία σου στον χώρο της ασφάλισης, ποιες κατηγορίες ασφαλειών θεωρείς σήμερα απολύτως αναγκαίες για τους ανθρώπους και ποιες είναι εκείνες που στο παρελθόν δεν ήταν στο επίκεντρο, αλλά πλέον – λόγω κοινωνικών, οικονομικών ή και κλιματικών αλλαγών – καλούμαστε να εξετάσουμε σοβαρά;
ΝΚ. Οι βασικές ασφάλειες που θεωρώ θεμελιώδεις είναι οι “ζωής», οι «νοσοκομειακές» και οι «αποταμιευτικές». Πρόκειται για τα προγράμματα που προστατεύουν τον άνθρωπο ολοκληρωτικά: σωματικά, οικονομικά και ψυχολογικά. Η ασφάλεια ζωής δεν είναι κάτι “για μετά”. Είναι μια πράξη ευθύνης για τους δικούς μας ανθρώπους. Οι νοσοκομειακές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ποιότητα ζωής μας και εξασφαλίζουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή περίθαλψη, ενώ οι αποταμιευτικές προσφέρουν προοπτική και ασφάλεια για το μέλλον — ειδικά σε εποχές με ρευστό οικονομικό περιβάλλον. Παράλληλα, έχω δώσει μεγάλη βαρύτητα και στις «ασφαλίσεις επιχειρήσεων». Η αγορά άλλαξε δραματικά: νέοι κίνδυνοι, κάνουν απαραίτητη την ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου ασφαλιστικού σχεδίου έναντι οποιουδήποτε χρηματοοικονομικού κινδύνου. Μια σωστά ασφαλισμένη επιχείρηση μπορεί να αντέξει σε κρίσεις που θα έκλειναν μια απροστάτευτη.
ΕΠ. Κοιτάζοντας προς το μέλλον, θα σκεφτόσουν μια πιο ενεργή επιστροφή – επαγγελματική ή προσωπική – στο Καρπενήσι; Και τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει στον τόπο σου ώστε κάτι τέτοιο να γίνει πιο εφικτό;
ΝΚ. Το Καρπενήσι είναι πάντα μέσα μου. Το σκέφτομαι συχνά και δεν θα έλεγα ποτέ “όχι” σε μια πιο ενεργή επιστροφή, κυρίως μέσα από επαγγελματική δραστηριότητα ή ενημερωτικές δράσεις που θα βοηθούσαν τον κόσμο να αντιληφθεί καλύτερα τη σημασία της ασφάλισης και της πρόληψης.
Όμως, για να γίνει αυτό ρεαλιστικά, χρειάζεται κάτι βασικό: ‘να υπάρχει κόσμος’. Είναι ειλικρινά στενάχωρο να βλέπεις τον πληθυσμό του Καρπενησίου να έχει μειωθεί τόσο δραστικά τα τελευταία χρόνια. Οι νέοι φεύγουν, οι ευκαιρίες είναι λίγες, και αυτό καθιστά δύσκολη οποιαδήποτε επαγγελματική επιστροφή.
Θα ήθελα να δω τον τόπο μου να ξαναζωντανεύει — με περισσότερη στήριξη στην επιχειρηματικότητα και στην παραγωγή προϊόντων τοπικών με σκοπό την εξαγωγή , καλύτερες υποδομές και κίνητρα που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να μείνουν ή να επιστρέψουν. Γιατί όσο όμορφος και αν είναι ένας τόπος, χωρίς ανθρώπους δεν μπορεί να προχωρήσει. Και για μας που γεννηθήκαμε εκεί, το Καρπενήσι δεν είναι απλώς ο τόπος καταγωγής μας — είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Το κουβαλάμε παντού, ακόμη κι αν η ζωή μάς κράτησε μακριά.
