Όνομα: Βασίλης Γκορόγιας
Ιδιότητα: Φοιτητής στη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών
Τόπος διαμονής: Λαμία
Τόπος καταγωγής: Τριπόταμος & Άγιος Γεώργιος
Με 18.200 μόρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ο Βασίλης Γκορόγιας, με καταγωγή από τον Τριπόταμο και τον Άγιο Γεώργιο Ευρυτανίας, κάνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα προς το όνειρό του, τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών. Ο «Ευρυτάνας της Εβδομάδας» μιλά για την προσπάθεια, τις θυσίες, τα όνειρά του και όσα αποκόμισε από τη διαδρομή μέχρι την επιτυχία.
ΕΠ. Βασίλη, όταν είδες το 18.200, ποια ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό σου; Άξιζε τελικά όλη αυτή η προσπάθεια;
ΒΓ. Τα μόρια τα είδα πρώτη φορά στο αμάξι με την οικογένεια μου όταν επιστρέφαμε από ένα ταξίδι. Μπορείτε να φανταστείτε ένα αγόρι να φωνάζει από την χαρά του σε ένα αμάξι στην εθνική. Γνώριζα περίπου που θα κυμαίνεται ο βαθμός μου αλλά έμεινα ο ίδιος έκπληκτος με το πόσο καλά έγραψα. Είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που προσπάθησα επανειλημμένα και παθιασμένα για να πετύχω κάποιον στόχο μου. Όλες οι θυσίες που έκανα, τα όρια μου που τα ξεπέρασα ξανά και ξανά δεν πήγαν χαμένα, η προσπάθεια άξιζε. Ήταν απόδειξη πως η σκληρή δουλειά πάντα ανταμείβεται. Αυτό τον αγώνα όμως δεν τον έκανα μόνος μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένεια μου που με στήριξαν όταν το είχα ανάγκη. Επίσης ευχαριστώ τους καθηγητές/καθηγήτριες μου για την καθοδήγηση και τα μαθήματα ζωής που μου πρόσφεραν. Δεν πιστεύω πως θα είχα φτάσει μέχρι εδώ χωρίς αυτούς.
ΕΠ. Πώς ήταν η χρονιά της προετοιμασίας; Υπήρχαν στιγμές που κουράστηκες ή σκέφτηκες να τα παρατήσεις και τι ήταν αυτό που σε κράτησε όρθιο μέχρι το τέλος;
ΒΓ. Για τους περισσότερους μαθητές η χρονιά προετοιμασίας ήταν κουραστική και ανυπόφορη. Για εμένα δεν ήταν τόσο χάλια γιατί ευχαριστιέμαι το διάβασμα -ως έναν βαθμό. Επίσης καθ΄ όλη την διάρκεια της χρονιάς αθλούμουν και έβρισκα χρόνο για τον εαυτό μου ή οτιδήποτε αγαπώ έτσι ώστε να βρίσκομαι στην καλύτερη ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση για να συνεχίσω το διάβασμα. Φυσικά υπήρξαν στιγμές που κουράστηκα έντονα σε σημείο που δεν ήθελα να συνεχίσω να διαβάζω. Σε αυτές τις στιγμές σκεφτόμουν την υπόσχεση που έκανα στον εαυτό μου στην αρχή του Λυκείου, πως θα προσπαθώ ασταμάτητα να βελτιώνομαι ακαδημαϊκά. Άλλωστε όπως κάποιοι νέοι στρέφονται στην χειρωνακτική εργασία, εγώ επέλεξα την μηχανολογία. Και όπως είπε μια καθηγήτρια μου οτιδήποτε επιλέξουμε να κάνουμε στην ζωή μας, να στοχεύουμε να γίνουμε οι καλύτεροι σε αυτό. Παρόλες τις δυσκολίες ήταν μια όμορφη χρονιά διότι τέσταρα τα όρια μου και βρήκα νέες πτυχές του εαυτού μου που δεν ήξερα ότι είχα, όπως είναι η αγάπη μου για την τέχνη.
ΕΠ. Το όνειρό σου είναι η Μηχανολογία. Τι είναι αυτό που σε ελκύει σε αυτή τη σχολή και πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια; Θα ήθελες να δημιουργήσεις και να προσφέρεις στην Ελλάδα ή σκέφτεσαι και το εξωτερικό;
ΒΓ. Πάντα μου άρεσαν τα μαθηματικά και η φυσική και δεν μου άρεσαν τα φιλολογικά μαθήματα. Έτσι ήξερα ότι η θετική κατεύθυνση ήταν για εμένα. Στην σχολή των Μηχανολόγων Μηχανικών με ελκύουν τα μαθήματα και τα εργαστήρια της σχολής καθώς και η επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρει αυτό το τμήμα. Θα ήθελα να ακολουθήσω τον κατασκευαστικό τομέα και συγκεκριμένα να ασχοληθώ με το 3d printing. Σε δέκα χρόνια φαντάζομαι πως θα εξελίξω το επάγγελμα μου ενώ παράλληλα θα ασχολούμαι με την τέχνη και θα αθλούμαι. Αν υπάρχει στο μέλλον επαγγελματική αποκατάσταση για τους μηχανολόγους στην Ελλάδα τότε θα ήμουν χαρούμενος να δημιουργήσω και να προσφέρω για την χώρα μου. Εύχομαι αυτή η επιστήμη να βοηθήσει στην εξέλιξη της πατρίδας μας. Δεν θα ήταν κακή ιδέα όμως να πάω στο εξωτερικό για λίγα χρόνια ώστε να αποκτήσω εμπειρία στο επάγγελμα μου.
ΕΠ. Πολλοί λένε ότι οι Πανελλαδικές είναι ένας πολύ αγχωτικός και απαιτητικός τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, ενώ ακούγονται και συζητήσεις για αλλαγές ή ακόμη και κατάργησή τους στο μέλλον. Εσύ, ως άνθρωπος που μόλις πέρασε αυτή τη διαδικασία, τι πιστεύεις; Είναι ένα δίκαιο σύστημα ή θα άλλαζες κάτι;
ΒΓ. Οι Πανελλαδικές πράγματι είναι ένας πολύ αγχωτικός και απαιτητικός τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την κακή ψυχολογία των μαθητών κατά την διάρκεια της χρονιάς. Οι μαθητές συχνά υιοθετούν την αντίληψη πως ολόκληρη η ζωή τους εξαρτάται από αυτή την εξέταση. Με άλλα λόγια πιστεύουν πως ένας καλός βαθμός ή μια καλή σχολή ισούται σε μια καλή ζωή. Θεωρώ πως χρειάζεται πρώτα να αλλάξει η αντίληψη πως κάθε νέος πρέπει απαραίτητα να σπουδάσει ώστε να γίνει επιτυχημένος. Ταυτόχρονα τον τελευταίο καιρό ακούμε για πιθανές αλλαγές για τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Το μόνο άδικο στο τωρινό σύστημα θεωρώ πως είναι ότι το ακαδημαϊκό μας μέλλον εξαρτάται από έναν βαθμό ενός γραπτού και όχι από την πραγματική μας γνώση. Ίσως αν οι νέοι έδιναν τις εξετάσεις τον Ιούνιο και μετά όσοι δεν τα πήγαν καλά σε ορισμένα μαθήματα έδιναν πάλι εξετάσεις μόνο σε αυτά τα μαθήματα τότε θα μειωνόταν το άγχος των μαθητών εφόσον θα είχαν μια δεύτερη ευκαιρία. Και πάλι όμως είναι δύσκολο να βρεθεί μια λύση με την οποία θα είναι όλοι ικανοποιημένοι.
ΕΠ. Κλείνοντας, αν είχες απέναντί σου έναν μαθητή από την Ευρυτανία που ξεκινά τώρα τη δική του προσπάθεια για τις Πανελλαδικές, ποια συμβουλή θα του έδινες χωρίς πολλά λόγια και θεωρίες;
ΒΓ. Για όλους τους μαθητές της Ευρυτανίας θα σας πρότεινα να βρείτε μία ενασχόληση που σας ξεκουράζει όχι σωματικά, αλλά ψυχικά και πνευματικά ώστε να μεγιστοποιήσετε την απόδοση σας. Βγείτε στην φύση, ακούστε μουσική, παίξτε ένα άθλημα όταν έχετε ανάγκη να ξεσκάσετε. Ποτέ όμως μην ξεχάσετε τους στόχους σας.
ΕΠ. Κατάγεσαι από τον Τριπόταμο της Δυτ. Ευρυτανίας. Ποια είναι η σύνδεση με το χωριό σου;
ΒΓ. Λατρεύω τα καλοκαίρια να πηγαίνω στο χωριό μου στον Τριπόταμο. Είναι ένα πολύ μικρό χωριό με πολλούς οικισμούς. Αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι η άγγιχτη φύση και τα αμέτρητα πανέμορφα τοπία. Συνήθως πηγαίνω με τα ξαδέρφια μου για πεζοπορίες στο βουνό και άλλες φορές κάνουμε βουτιές στο ποτάμι όταν έχει ζέστη. Μου αρέσει το χωριό μου γιατί βρίσκεται στην καρδιά της φύσης και είναι πολύ ήσυχα εκεί. Κάθε φορά που έρχομαι σε επαφή με την φύση ηρεμώ και ξεχνώ οτιδήποτε με απασχολεί. Είναι μια ευκαιρία να ξεχάσω όλες μου τις υποχρεώσεις και να συλλογιστώ. Το έχω συνδέσει αυτό το μέρος με την οικογένεια μου, τους θείους μου, τις θείες μου, τα ξαδέρφια μου και επειδή μένουμε σε διαφορετικές πόλεις συνήθως είναι η μόνη μου ευκαιρία να τους συναντήσω εκεί.