Όνομα: Κώστας Ζαραβέλης
Ιδιότητα: Κτηνοτρόφος, ελαιοπαραγωγός
Τόπος καταγωγής: Παλαιοχώρι Αγράφων
Τόπος διαμονής: Παλαιοχώρι Αγράφων
ΕΠ. Αρκετοί νέοι επιλέγουν να φύγουν από τα ορεινά χωριά αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες στα αστικά κέντρα. Εσύ πήρες την αντίθετη απόφαση. Τι σε οδήγησε να εγκατασταθείς μόνιμα στο Παλαιοχώρι και να σχεδιάσεις εκεί το μέλλον της οικογένειάς σου;
ΚΖ. Θεωρώ πως η αστικοποίηση δεν έχει να κάνει μόνο με τον βιοπορισμό αλλά και με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπυ των νέων. Προσωπικά προτιμώ τους ήρεμους ρυθμούς του χωριού, αγαπώ τη φύση, τα ζώα και μου αρέσει να ασχολούμαι με τη γη. Προτίμησα να εγκατασταθώ στο Παλαιοχώρι ώστε να έχω την οικογένεια μου κοντά στη δουλειά μου και φυσικά να μεγαλώσω τα παιδιά μου ασφαλή μακριά από τους κινδύνους της μεγάλης πόλης.
ΕΠ. Ως νέος αγρότης και κτηνοτρόφος, πώς είναι η καθημερινότητά σου σε ένα μικρό χωριό της Δυτικής Ευρυτανίας; Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες αλλά και οι μεγαλύτερες ικανοποιήσεις που σου προσφέρει ο πρωτογενής τομέας;
ΚΖ. Η καθημερινότητα σε ένα τόσο μικρό μέρος είναι γεμάτη εκπλήξεις. Δεν υπάρχει ρουτίνα. Κάθε μέρα είναι διαφορετική καθώς η φύση είναι εν γένει απρόβλεπτη. Είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο επάγγελμα καθώς τα ζώα σε χρειάζονται όλες τις ώρες 365 μέρες τον χρόνο. Δεν υπάρχουν άδειες, αργίες, ωράρια κλπ. Το δυσκολότερο για εμένα είναι ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές από τους αρμόδιους φορείς. Για παράδειγμα δεν έχουμε ούτε ένα σφαγείο στο νομό. Είμαστε αναγκασμένοι να πηγαίνουμε σε σφαγεία είτε της Φθιώτιδας είτε της Αιτωλοακαρνανίας. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι ότι προσφέρω στην οικογένεια μου αγνά βιολογικά προϊόντα. Από το ελαιόλαδο, τις ελιές και τα αυγά, μέχρι το κρέας και τα λαχανικά. Ξέρω ότι παρέχω στα παιδιά μας τροφές υψηλής ποιότητας.
ΕΠ. Η κτηνοτροφία και η ορεινή ελαιοκαλλιέργεια αποτελούν βασικά στοιχεία της τοπικής ταυτότητας. Πιστεύεις ότι μπορούν να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης για την περιοχή και τι χρειάζονται οι νέοι άνθρωποι για να επενδύσουν σε αυτές τις δραστηριότητες;
ΚΖ. Θεωρώ πως όχι και μακάρι να κάνω λάθος. Αρχικά ο νομός στερείται οδικών υποδομών, κατά δεύτερον για να υπάρξει ανάπτυξη θα έπρεπε να υπάρχουν συνεταιρισμοί, να γίνονται τυποποιήσεις στα προϊόντα, να μην υπάρχουν δηλαδή μεσάζοντες. Για να ασχοληθεί κανείς με τη γη και τα ζώα θα πρέπει να έχει μεγάλο κεφάλαιο, εκτάσεις και επιχειρηματικά ιδεώδη. Για εμένα το βασικότερο βέβαια να έχει κανείς μεράκι και αγάπη.
ΕΠ. Η περιοχή γύρω από τη λίμνη Κρεμαστών βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο συζητήσεων για μεγάλα επενδυτικά σχέδια και ενεργειακές παρεμβάσεις. Ως άνθρωπος που ζει και εργάζεται καθημερινά στη γη του τόπου του, ποιες θεωρείς ότι πρέπει να είναι οι προτεραιότητες για την ανάπτυξη της περιοχής;
ΚΖ. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πρόγονοι μου αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους όταν κατασκευάστηκε το φράγμα που βύθισε χωριά και τα σπίτια μας κάτω από τα νερά. Σήμερα στο όνομα της πράσινης ενέργειας και με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και αντλησιοταμιεύσεων μέσα στη λίμνη, νιώθουμε πως καλούμαστε να βιώσουμε μια παρόμοια πραγματικότητα για δεύτερη φορά. Η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Για να αναπτυχθεί η περιοχή γύρω από την λίμνη θα έπρεπε να δικαιούται ο νόμος επενδυτικά προγράμματα, όπως δικαιούνται αρκετά νησιά ώστε να θελήσουν άνθρωποι να επενδύσουν. Έπειτα ο αγροτουρισμός θα μπορούσε επίσης να είναι τρόπος ανάπτυξης και βέβαια τρόπος ανάδειξης τοπικών προϊόντων.
ΕΠ. Πώς φαντάζεσαι τη Δυτική Ευρυτανία σε δέκα ή είκοσι χρόνια; Υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε να επιστρέψουν ή να παραμείνουν νέοι άνθρωποι στα χωριά και να ξαναζωντανέψουν οι τοπικές κοινότητες;
ΚΖ. Δυστυχώς τη φαντάζομαι ολοένα και πιο άδεια. Δεν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μείνουν ή να επιστρέψουν νέοι άνθρωποι. Μόνο όσοι αγαπούν πραγματικά τη φύση και είναι αποφασισμένοι να ασχοληθούν με αυτήν θα επιλέξουν να μείνουν, αλλά ακόμη και αυτοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με τεράστιες δυσκολίες. Αν αναλογιστεί κάνεις τα προβλήματα του σήμερα είναι εύκολο να φανταστεί αυτά του αύριο.
ΕΠ. Όταν στέκεσαι στο Παλαιοχώρι και αγναντεύεις τη λίμνη Κρεμαστών, τι είναι αυτό που σε δένει περισσότερο με τον τόπο σου και τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους συνομηλίκους σου που σκέφτονται αν αξίζει να χτίσουν τη ζωή τους στην ελληνική ύπαιθρο;
ΚΖ. Σκέφτομαι πόσο τυχεροί είμαστε όταν άλλοι ταξιδεύουν από μακριά για να αντικρίσουν έναν τέτοιο τόπο, εγώ έχω την ευλογία να βλέπω αυτή τη θέα κάθε πρωί πίνοντας τον καφέ μου. Με δένει βαθιά με αυτόν τον τόπο το γεγονός ότι εκμεταλλεύομαι την γη των προγόνων μου, συνεχίζοντας μια πορεία που περνά από γενιά σε γενιά. Εύχομαι όλοι να σταθούν τόσο τυχεροί όσο εγώ που βρήκα έναν άνθρωπο να αγαπά τη φύση, να μοιράζεται τα ίδια όνειρα και να στέκεται δίπλα τους στις δυσκολίες με στήριξη, πίστη και δύναμη.