Άλλη μία υπόσχεση για την επαναλειτουργία του Κολυμβητηρίου Καρπενησίου φαίνεται πως πέφτει στο κενό, αφήνοντας την τοπική κοινωνία και τους αθλητές της περιοχής για ακόμη μία φορά χωρίς την κρίσιμη αυτή αθλητική υποδομή.
Παρά τις διαβεβαιώσεις της Δημοτικής Αρχής Καρπενησίου ότι το έργο θα παραδιδόταν έτοιμο προς χρήση εντός του φθινοπώρου, οι εξελίξεις δείχνουν εκ νέου καθυστερήσεις, ενώ στο Δημοτικό Συμβούλιο της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου αναμένεται να δοθεί μία ακόμη παράταση στις προθεσμίες αποπεράτωσης.
Το λυπηρό είναι ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια είναι κρίσιμα στην εκπαίδευση και προπόνηση των παιδιών, κάνοντας έτσι σχεδόν μια ολόκληρη γενιά μαθητών να μην έχει γνωρίσει ανοιχτό το κολυμβητήριο παρόλο που στέκει στη μέση της πόλης.
Την έντονη απογοήτευσή του για την παρατεταμένη αυτή εκκρεμότητα εξέφρασε με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο κ. Γιώργος Λαθύρης, καυτηριάζοντας παράλληλα τη σιωπή και την αδράνεια που επικρατεί πλέον στην τοπική κοινωνία.
Η ανάρτηση του Γιώργου Λαθύρη
Γιώργος Λαθύρης: «Κολυμβητήριο Καρπενησίου. Γύρω στις αρχές του Καλοκαιριού που μας πέρασε, σε μια από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου ειπώθηκε από εκπροσώπους του Δήμου Καρπενησίου, ότι το κολυμβητήριο μας θα είναι έτοιμο προς χρήση το Σεπτέμβριο. Δυστυχώς, δεν φαίνεται τέτοια προοπτική όχι μόνο για το Σεπτέμβριο, αλλά ούτε και για τον Οκτώβριο. Όταν έκλεισε το Κολυμβητήριο θυμάμαι υπήρξαν έντονες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, επιστολές προς το Δήμο Καρπενησίου και Δελτία Τύπου προς τα ΜΜΕ. Ακόμα και στον τότε Δήμαρχο Αθηνών (!!!) κ. Μπακογιάννη στάλθηκε επιστολή!!! Τώρα, δεν βλέπω κανέναν να διαμαρτύρεται παρότι έχει περάσει τόσος πολύς καιρός…»
Το σχόλιο για τη μοιρολατρία και τα 4 χρόνια καθυστερήσεων
Σε απάντησή του σε σχόλιο κάτω από την αρχική δημοσίευση, ο κ. Λαθύρης επανήλθε με ακόμα πιο αιχμηρό τόνο, υπογραμμίζοντας το μέγεθος της χρονικής καθυστέρησης και στηλιτεύοντας τη στάση των πολιτών:
Γιώργος Λαθύρης: «Από Φλεβάρη σε Σεπτέμβρη και από Οκτώβρη σε Μάρτη πέρασαν 4 ολόκληρα χρόνια. Το εξαιρετικά κρίσιμο είναι ότι κανένας (και για τίποτα) δεν διαμαρτύρεται πλέον. Αποδεχόμαστε τα πάντα μοιρολατρικά και μόνιμα μας φταίει κάποιος άλλος, παρά ο δικός μας κακός εαυτός…»