Όνομα: Ντίνος Μπλέντζος
Ιδιότητα: επαγγελματίας οδηγός- μεταφορέας
Τόπος καταγωγής: Δάφνη
Τόπος διαμονής: Καρπενήσι
Άνθρωπος της δουλειάς, του δρόμου και της καθημερινής προσπάθειας, ο Νίκος Μπλέντζος εργάζεται εδώ και δεκαετίες ως μεταφορέας στην Ευρυτανία. Τον συναντήσαμε καθ’ οδόν για Αθήνα, σε ένα ακόμη απαιτητικό δρομολόγιο, ανάμεσα σε φορτώματα, τηλέφωνα και χιλιόμετρα, και μιλήσαμε μαζί του για τη δύσκολη πραγματικότητα των μεταφορών, την εγκατάλειψη της επαρχίας, αλλά και την αγάπη του για τον τόπο όπου γεννήθηκε και συνεχίζει να ζει.
ΕΠ. Πώς έχει αλλάξει το επάγγελμα του μεταφορέα τα τελευταία χρόνια και ποιες είναι σήμερα οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε;
ΝΜ. Το επάγγελμα έχει αλλάξει πάρα πολύ και δυστυχώς προς το χειρότερο. Παλιά υπήρχε περισσότερη δουλειά, περισσότερη κίνηση και γενικά ο κόσμος στην επαρχία ήταν πολύ περισσότερος. Σήμερα έχουν ανέβει υπερβολικά τα έξοδα, τα καύσιμα, οι φόροι, οι ασφάλειες, τα ανταλλακτικά και γενικά όλα όσα χρειάζεται ένα φορτηγό για να κινηθεί. Ταυτόχρονα, η επαρχία έχει αδειάσει από κόσμο και είναι πολύ δύσκολο πλέον να συμπληρωθεί ένα δρομολόγιο με φορτίο ώστε να βγουν τα έξοδα. Πολλές φορές δουλεύεις μόνο και μόνο για να μπορέσεις να κρατήσεις το όχημα και τη δουλειά ζωντανή.
ΕΠ. Η συνεχής αύξηση στο πετρέλαιο και στα μεταφορικά έξοδα πόσο επηρεάζει τη δουλειά σας αλλά και συνολικά την αγορά;
ΝΜ. Η αύξηση στα καύσιμα επηρεάζει τα πάντα. Δεν είναι μόνο το πετρέλαιο. Μαζί ανεβαίνουν τα λάστιχα, τα ανταλλακτικά, τα συνεργεία, οι συντηρήσεις, ακόμη και πράγματα που παλιότερα θεωρούσαμε δεδομένα. Ένα φορτηγό θέλει συνεχώς έξοδα για να παραμείνει ασφαλές και λειτουργικό. Όταν ανεβαίνει το κόστος του καυσίμου, παρασύρονται όλα. Αυτό επηρεάζει όχι μόνο εμάς αλλά συνολικά την αγορά και τελικά φτάνει μέχρι τον απλό καταναλωτή.
ΕΠ. Σε έναν ορεινό νομό όπως η Ευρυτανία πόσο δύσκολες είναι οι μεταφορές τον χειμώνα;
ΝΜ. Τον χειμώνα τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. Οι δρόμοι δεν έχουν βελτιωθεί όσο θα έπρεπε και κάθε χρόνο έχουμε να αντιμετωπίσουμε βροχές, χιόνια, κατολισθήσεις και καθιζήσεις. Υπάρχουν μέρες που ξεκινάς ένα δρομολόγιο και δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις μπροστά σου. Παράλληλα, τον χειμώνα μειώνεται και η δουλειά, γιατί ο κόσμος λιγοστεύει ακόμη περισσότερο στα χωριά. Υπάρχουν φορές που κάνεις δρομολόγιο σχεδόν χωρίς κέρδος, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσεις τον πελάτη.
ΕΠ. Η δουλειά του μεταφορέα είναι και σχέση εμπιστοσύνης με τον πελάτη;
ΝΜ. Είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς. Ο πελάτης πρέπει να αισθάνεται ασφάλεια ότι τα προϊόντα και τα πράγματά του θα φτάσουν σωστά και στην ώρα τους. Εγώ προσωπικά βλέπω πρώτα τον άνθρωπο και μετά το επαγγελματικό κομμάτι. Αντιμετωπίζω τον πελάτη σαν να είναι οικογένειά μου. Προσπαθώ πάντα να εξυπηρετώ όσο πιο γρήγορα και σωστά μπορώ, γιατί έτσι χτίζεται η εμπιστοσύνη όλα αυτά τα χρόνια.
ΕΠ. Γιατί μείνατε στην Ευρυτανία και δεν φύγατε αλλού, παρότι σίγουρα θα υπήρχαν περισσότερες ευκαιρίες;
ΝΜ. Η Ευρυτανία είναι ο τόπος που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Είμαι 57 χρόνων και δύσκολα αφήνεις τον τόπο σου, όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα. Μπορεί στην Αθήνα ή σε μια μεγαλύτερη πόλη να υπάρχει περισσότερη δουλειά, αλλά δεν υπάρχει η ποιότητα ζωής που έχει η επαρχία και ειδικά η Ευρυτανία. Εδώ αναπνέεις διαφορετικά, ζεις πιο ανθρώπινα.
ΕΠ. Υπήρξαν στιγμές που το μετάνιωσες;
ΝΜ. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που το σκέφτεσαι, ειδικά όταν οι δυσκολίες σε πιέζουν πολύ. Αλλά στο τέλος πάντα σκέφτομαι ότι η ζωή εδώ δεν συγκρίνεται με καμία μεγάλη πόλη. Προσπαθώ μάλιστα όποτε μπορώ να περνάω και από το χωριό μου, τη Δάφνη, γιατί εκεί βρίσκω την ηρεμία μου.
ΕΠ. Τι μήνυμα θα ήθελες να δώσεις στους νέους ανθρώπους της περιοχής;
ΝΜ. Οι νέοι φεύγουν κυρίως γιατί δεν υπάρχουν δουλειές. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν τον τόπο τους. Η πολιτεία πρέπει να βοηθήσει ώστε να υπάρξουν ευκαιρίες, γιατί τα χωριά έχουν σχεδόν αδειάσει και ακόμη και το Καρπενήσι έχει πέσει πολύ πληθυσμιακά. Ο τουρισμός μόνος του δεν αρκεί. Αν υπήρχαν δουλειές, πιστεύω πως πολλοί νέοι θα επέστρεφαν πίσω.
ΕΠ. Πώς βλέπεις το μέλλον της Ευρυτανίας;
ΝΜ. Θέλω να πιστεύω ότι κάτι καλύτερο μπορεί να γίνει, αλλά χωρίς σωστούς δρόμους δύσκολα θα αλλάξει η κατάσταση. Ο δρόμος Καρπενήσι – Λαμία και ο δρόμος Καρπενήσι – Αγρίνιο έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και δεκαετίες. Από μικρό παιδί ακούω υποσχέσεις για αυτούς τους δρόμους, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει ουσιαστική αλλαγή. Αυτό κουράζει πολύ τον κόσμο και ειδικά εμάς που βρισκόμαστε καθημερινά στον δρόμο. Σε όλη την Ελλάδα έγιναν μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι, αλλά η Ευρυτανία συνεχίζει να μένει πίσω. Πιστεύω ότι η ευθύνη είναι στους πολιτικούς του τόπου που ποτέ δεν ήθελαν πραγματικά και ούτε θέλουν να γίνει. Αν το ήθελα ο δρόμος Λαμία – Καρπενήσι – Αγρίνιο θα είχε γίνει εδώ και χρόνια.
