Η ενεργειακή μετάβαση είναι αναγκαία. Αλλά δεν μπορεί να γίνεται χωρίς κανόνες, χωρίς διαφάνεια και χωρίς σεβασμό στη φύση, την πολιτιστική μας κληρονομιά και τις τοπικές κοινωνίες.
Με ερώτησή μου προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνω στην Κομισιόν την έντονη ανησυχία κατοίκων και φορέων των Γρεβενών για το «κύμα» μικρών υδροηλεκτρικών έργων στους ποταμούς Βενέτικο και Αλιάκμονα.
Η πράσινη μετάβαση και οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι βασικό εργαλείο απέναντι στην κλιματική κρίση. Όμως δεν μπορεί κάθε έργο να εξετάζεται απομονωμένα, σαν να μην υπάρχει συνολική πίεση πάνω σε ένα ολόκληρο ποτάμιο σύστημα.
Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να εμφανίζει κάθε έργο ξεχωριστά ως «μικρό» και «ήπιο», την ώρα που η συσσώρευση πολλών τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να έχει σοβαρές σωρευτικές επιπτώσεις στα ποτάμια οικοσυστήματα, στη βιοποικιλότητα, στις οικολογικές παροχές και στην ίδια την ταυτότητα της περιοχής.
Στην ερώτησή μου ζητώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευκρινίσει αν η αποσπασματική αδειοδότηση πολλών μικρών υδροηλεκτρικών έργων στο ίδιο ποτάμιο σύστημα, χωρίς πλήρη σωρευτική περιβαλλοντική αξιολόγηση, συνάδει με την Οδηγία-Πλαίσιο για τα Ύδατα και την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Ζητώ επίσης να εξεταστεί αν οι ελληνικές αρχές έχουν διαθέσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τις άδειες χρήσης νερού, τις Αποφάσεις Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων και την τήρηση των οικολογικών παροχών στα συγκεκριμένα έργα.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την παραγωγή ενέργειας. Αφορά τα ποτάμια ελεύθερης ροής, τα προστατευόμενα είδη, τα ιστορικά πέτρινα γεφύρια, τα τοπία ιδιαίτερης περιβαλλοντικής αξίας και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν τι σχεδιάζεται στον τόπο τους.
Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να γίνει με λογική «ό,τι προλάβουμε να αδειοδοτήσουμε».
Χρειάζεται σχέδιο.
Χρειάζεται διαφάνεια.
Χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση.
Χρειάζεται σεβασμός στις τοπικές κοινωνίες.
Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να βαφτίζουμε «πράσινη» μια νέα μορφή περιβαλλοντικής υποβάθμισης.
