Παρέμβαση Χρήστου Κακαβά στη Βουλή
«Η Ευρυτανία δεν είναι απλώς μια δεξαμενή νερού για απομύζηση φυσικών πόρων» – Κραυγή αγωνίας και απαίτηση για απόσυρση του Άρθρου 35 για το σχέδιο «Εύρυτος».
Έντονη αντίδραση και πλήρη αντίθεση στο σχεδιαζόμενο έργο εκτροπής των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελλοπόταμου προς το υδροδοτικό σύστημα της Αττικής εξέφρασε ο Δήμαρχος Καρπενησίου, Χρήστος Κακαβάς, κατά την τοποθέτησή του στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Ο κ. Κακαβάς ζήτησε την άμεση απόσυρση της παραγράφου 2 του άρθρου 35 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, καταγγέλλοντας διαδικασίες παράκαμψης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και πλήρη αποκλεισμό της τοπικής κοινωνίας.
«Έχουμε θεσμικό, ιστορικό και ηθικό δικαίωμα να αποφασίζουμε για τον τόπο μας»
Ο Δήμαρχος Καρπενησίου υπενθύμισε την πολυετή προσφορά της περιοχής στην εθνική οικονομία και ενέργεια, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρυτανία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλός τροφοδότης πόρων:
«Ο Δήμος Καρπενησίου, ο μεγαλύτερος δήμος του νομού Ευρυτανίας στην εδαφική επικράτεια του οποίου περιλαμβάνεται και μέρος της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών, έχει ήδη προσφέρει επί δεκαετίες υδάτινους πόρους και υδροηλεκτρική ενέργεια στη χώρα. Έχει συνεπώς θεσμικό, ιστορικό και ηθικό δικαίωμα να συμμετέχει ενεργά σε κάθε σχεδιασμό που αφορά στη διαχείριση των υδάτινων πόρων της περιοχής του.
Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε διαδικασίες που γίνονται με παράκαμψη του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, που δεν περιλαμβάνουν διαβούλευση. Διαδικασίες επιτάχυνσης εκτροπής ποταμών, με νομοθετική διάταξη δίχως να εντάσσονται σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό, και κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας μόνο με την προϋπόθεση διενέργειας περιβαλλοντικού προελέγχου, καθώς έτσι ουσιαστικά παρακάμπτεται κάθε, έστω ελάχιστη, δικλείδα προστασίας της φύσης και της κοινωνίας.»
Οι 5 άξονες της αντίθεσης στο σχέδιο «Εύρυτος»
Στο υπόμνημα που κατέθεσε ο Δήμος Καρπενησίου, αποτυπώνονται οι βασικοί λόγοι για τους οποίους ζητείται η απόσυρση των διατάξεων:
- Έλλειψη μελέτης σκοπιμότητας: Δεν υφίσταται υδρολογικό ισοζύγιο που να αποδεικνύει ότι η εκτροπή είναι αναλογικό μέτρο, σε σύγκριση με λύσεις όπως η μείωση απωλειών δικτύου, η εξοικονόμηση νερού, η επαναχρησιμοποίηση λυμάτων και η καλύτερη αξιοποίηση υφιστάμενων ταμιευτήρων.
- Απουσία εναλλακτικών σεναρίων: Δεν έχει παρουσιαστεί συγκριτική αξιολόγηση για το αν καλύπτεται πραγματικό έλλειμμα ή αν απλώς δημιουργείται μια υπέρογκου κόστους υπερεπάρκεια.
- Περιβαλλοντικοί κίνδυνοι: Λείπει μια ενιαία εκτίμηση επιπτώσεων στα οικοσυστήματα, την οικολογική παροχή, την ιχθυοπανίδα, τη μεταφορά φερτών υλών και τις σωρευτικές πιέσεις στη λίμνη Κρεμαστών και τον Αχελώο.
- Παραβίαση Ενωσιακού Δικαίου: Η μεταφορά νερού από μία λεκάνη απορροής σε άλλη συνιστά νέα εκτροπή του Αχελώου, ερχόμενη σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή Οδηγία για τα νερά (2000/60/ΕΚ).
- Μηδενική διαβούλευση: Η Ευρυτανία πληροφορήθηκε το έργο από κυβερνητικές εξαγγελίες και δημοσιεύματα, χωρίς θεσμικό διάλογο με την τοπική αυτοδιοίκηση.
«Οι άνθρωποι της Ευρυτανίας δεν βλέπουν τα ποτάμια ως αριθμούς σε πίνακες»
Ο κ. Κακαβάς έκλεισε την τοποθέτησή του μεταφέροντας την αναστάτωση και τη βούληση των δημοτών της Ευρυτανίας, συνδέοντας την προστασία του περιβάλλοντος με την επιβίωση των ορεινών περιοχών:
«Η Ευρυτανία δεν μπορεί να καταστεί απλώς ένας τόπος από τον οποίο θα απομυζούνται φυσικοί πόροι, δεν γίνεται να αποτελέσει απλώς μία δεξαμενή νερού. Οι πολίτες μας απαιτούμε να είναι ισότιμοι συνομιλητές και συνδιαμορφωτές του μέλλοντος του τόπου.
Οι άνθρωποι της Ευρυτανίας δεν βλέπουν τους ποταμούς μόνο ως ποσότητες σε υδρολογικούς πίνακες αλλά ως κομμάτι της ταυτότητας, της ιστορίας και της καθημερινής ζωής τους. Ζητείται από εμάς να αποδεχθούμε εκτροπή ποταμών, μεγάλες σήραγγες, εργοτάξια και μόνιμες υδρομορφολογικές αλλοιώσεις στο όνομα μιας εθνικής ανάγκης, χωρίς να έχει προηγηθεί αντίστοιχος εθνικός σχεδιασμός για τις ανάγκες της ίδιας της Ευρυτανίας.
Αποσπασματικές λύσεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες που απορροφούν φυσικούς πόρους –που αντικειμενικά είναι το κεφάλαιο για την τοπική ανάπτυξη– δε συμβάλλουν στην αναστροφή της πορείας συρρίκνωσης. Θέλουμε συμμάχους για το ξαναζωντάνεμα των περιοχών μας.»
