Ουαί υμίν…

110
elenh2

«Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές» είπε ο Ιησούς και ξεκίνησε έτσι τις επτά καταγγελίες του για τη θρησκευτική ηγεσία του Ισραήλ. Ουσιαστικά κατήγγειλε την υποκριτική ζωή της άρχουσας τάξης και κατέκρινε το γεγονός ότι έδιναν έμφαση στην τυπολατρία, ενώ ήταν διεφθαρμένοι, φιλάργυροι, εγωιστές και άπληστοι που ισχυρίζονταν ότι ο Ιησούς ήθελε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο.

«Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί αποδεκατίζετε το δυόσμο και τον άνηθο και το κύμινο και αφήσατε τα σπουδαιότερα του νόμου: Τη δίκαιη κρίση και το έλεος και την πίστη. Αυτά λοιπόν έπρεπε να κάνετε, κι εκείνα να μην αφήνετε. Οδηγοί τυφλοί, που διυλίζετε το κουνούπι, αλλά καταπίνετε την καμήλα.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί καθαρίζετε το απέξω του ποτηριού και του πιάτου, ενώ από μέσα είναι γεμάτα από αρπαγή και ακράτεια. Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισε πρώτα το εντός του ποτηριού, για να γίνει και το έξω του καθαρό.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι απέξω βέβαια φαίνονται ωραίοι, αλλά από μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε ακαθαρσία. Έτσι κι εσείς απέξω βέβαια φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, αλλά από μέσα είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και κοσμείτε τα μνήματα των δικαίων, και λέτε: Αν ήμασταν στις ημέρες των πατέρων μας, δε θα ήμασταν με αυτούς συμμέτοχοι στο αίμα των προφητών που έχυσαν. Ώστε μαρτυρείτε για τους εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες.

Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο της ανομίας των πατέρων σας. Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέννας;

Γι’ αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς. Από αυτούς άλλους θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και από αυτούς άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα καταδιώξετε από πόλη σε πόλη. Για να έρθει πάνω σας κάθε αίμα δίκαιο που χύνεται πάνω στη γη, από το αίμα του Άβελ του δίκαιου ως το αίμα του Ζαχαρία, του γιου του Βαραχία, που φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. Αλήθεια σας λέω, θα έρθουν όλα αυτά πάνω στη γενιά αυτή».

Πόσοι Γραμματείς και Φαρισαίοι ανά τους αιώνες έχουν περάσει. Πόσοι υπάρχουν σήμερα, μετά από σχεδόν 2000 χρόνια από την υπέρτατη εκείνη θυσία Του Υιού Του Θεού, για να σώσει το ανθρώπινο είδος. Σώθηκε; Αναρωτιέμαι πολλές φορές πόσες τέτοιες θυσίες χρειάζονται για να σωθεί αυτό το είδος;

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά και ακόμη αφήνουμε να κυβερνάνε τις ζωές μας αυτοί που κοσκινίζουν τα κουνούπια και καταπίνουν τις καμήλες… αμάσητες και προσπαθούν να πείσουν όλους τους άλλους πως έτσι πρέπει, αυτό είναι το σωστό, το σκοτάδι να κυβερνά.

Πάντα όμως η Ανάσταση Του Χιστού θα φέρνει το φως και τη σωτηρία…