Αναδείχθηκε το Κυπαρίσσι του Πατρο-Κοσμά στην Πρασιά

4180

Ένα μοναδικό φυσικό μνημείο στην άκρη της Ευρυτανίας
Το Ιστορικό και φυσικό μνημείο της Δυτικής Ευρυτανίας το “Κυπαρίσσι της Πρασιάς”, ο πράσινος υπεραιωνόβιος γίγαντας των Αγράφων, αναδείχθηκε με διάφορα έργα. Τα σημαντικά έργα ανάδειξης και προστασίας του ιστορικού μνημείου των Αγράφων και όχι μόνο “Κυπαρίσσι της Πρασιάς” πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα και ολοκληρώθηκαν με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ με επιβλέποντα και διαχειριστή τον δήμο Αγράφων.
Με επιστολή τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης η Κίνηση Πολιτών Πρασιάς Ευρυτανίας (ΚΙ.ΠΟ.Π.Ε), ενημερώνουν για τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο μνημείο αλλά και ολόκληρη την περιοχή. Συγκεκριμένα αναφέρουν:
«Σωστός φωτισμός τις βραδινές ώρες στο Κυπαρίσσι, διαμόρφωση της κεντρικής πλατείας και του δρόμου που οδηγεί στο χώρο του μνημείου, παγκάκια και πετρόκτιστες βρύσες και μια σειρά παρεμβάσεων, έχουν διαμορφώσει ένα «νέο περιβάλλον» για τους κατοίκους και τον επισκέπτη, ο οποίος μπορεί να θαυμάσει το επιβλητικό Κυπαρίσσι και να βιώσει το δέος που προκαλεί η θέα και η ιστορία του .
H προφητεία του Πατρο-Κοσμά
Σύμφωνα με την ιστορία ο Κοσμάς ο Αιτωλός, άμα τελείωσε το κήρυγμά του απάνω στο πλάτωμα, μπροστά απ’ το μοναστήρι του Αϊ –Λια, κίνησε να πάει στο χωριό. Βλέπετε, ήθελε και το δικό του το ντελικάτο το κορμί λίγο ξαπόστιο, λιγάκι νερό και μια μπουκιά φαΐ. Μαζί του κίνησε και το πλήθος, που, κατά πως λένε, ξεπέρναγε τις δυο χιλιάδες (2.000) κόσμο…!
Τραβούσαν όλοι μαζί για το χωριό. Σε λίγο, μπροστά τους, απάνω από τα σπίτια, πρόβαλε επιβλητικό και πανώριο ένα κυπαρίσσι. Ένα κυπαρίσσι που πριν από πολλά χρόνια κάποια χέρια το ’φεραν από της Παναγιάς την Πόλη, από τη Βασιλεύουσα, και το φύτεψαν εδώ. Το φύτεψαν σε τούτα τα απόμερα τα μέρη, μακριά απ’ τον Τούρκο και μέσα στης Ρωμιοσύνης την καρδιά. Όταν έφτασαν σιμά του, σταμάτησαν και ορισμένοι ρώτησαν τον Άγιο: «Παππούλη, πότε θα ’ρθει το ποθούμενο;»
-Το βλέπετε αυτό το κυπαρίσσι; Τους ρώτησε.
-Ναι, παππούλη… Το βλέπουμε…
-Αν το κυπαρίσσι που βλέπετε ξεραθεί απ’ την κορυφή, η Ελλάδα μας θα λευτερωθεί. Αν ξεραθεί απ’ τον πάτο, τότε, δυστυχώς, θα μείνει σκλάβα. Δε θα λευτερωθεί.
Κατ’ άλλους, τους είπε: «Κοιτάξτε αυτό το κυπαρίσσι καλά… Έχει τρεις κορφές… Αν ιδείτε και ξεραθεί η μια του η κορφή, θα ελευθερωθείτε. Οι άλλες οι δυο κορφές του δε θα ξεραθούν, γιατί δε θα λευτερωθεί ολόκληρη η Ελλάδα». Πέρασαν τα χρόνια και ζύγωσε του ξεσηκωμού η μέρα. Πράγματι, στην ανατολή του ’21, το κυπαρίσσι, ξεράθηκε κατάκορφα!
Κυπαρίσσι 1500 χρονών-Πρώτο σε μέγεθος στην Ελλάδα, από τα πρώτα στα Βαλκάνια
Της Ζελενίτσας το κυπαρίσσι, είναι, και στις μέρες μας, στη ζωή! Οι διαστάσεις του, χωρίς υπερβολή, είναι τεράστιες. Η διάμετρός του αγγίζει τα δύο μέτρα (1,94 μέτρα), δεν το αγκαλιάζουν τρεις ψηλοί άνδρες, αφού η περίμετρός του ξεπερνάει τα έξι μέτρα (6,08 μέτρα), το ύψος του είναι πολλές δεκάδες μέτρα και η φήμη του ξεπέρασε της Ζελενίτσας και της Ευρυτανίας μας τα όρια τα στενά! Για το κυπαρίσσι της Ζελενίτσας λέγονται πολλά.
Απάνω του, πλάστηκαν ιστορίες τέτοιες που άντεξαν στο χρόνο. Η μια γενιά τις φέρνει και η άλλη τις πηγαίνει. Μέσα στα δασιά κλαριά του κρύφτηκαν, ζητώντας προστασία, καλοί και κακοί, νοικοκυραίοι και φτωχοί, σκλάβοι και κατακτητές, κλέφτες και αρματολοί (κάποια φορά σαράντα όλοι μαζί)…! Κι αυτό –αγέρωχο, είναι στην άκρη του χωριού και χαίρεται τη ζωή. Τη χαίρεται και την απολαμβάνει περισσότερο από 1.500 χρόνια! Υπολογίζεται, ότι κουβαλάει στην «πλάτη» του τόσα χρόνια, γιατί το φύτεμά του χάνεται στο διάβα των καιρών, οι ρίζες του στα βάθη της γης, ενώ οι κορφές του αγγίζουν τα σύννεφα».